fanfic

Happy Birthday To me~

posted on 07 Jan 2009 19:52 by littleminicorn in fanfic, minicorn

Happy Birthday To me~ Happy Birthday To me~ Happy Birthday Happy Birthday...Happy Birthday To me~

วันเกิดตรูแล้วเจ้าค่า=[]=!!!! 14แล้วสินะ อืม วันเกิดปีนี้เหมือนเป็นสิ่งรวมของเรื่องดีๆของคอร์นเลยแฮะ

 

เรื่องที่1 ปีนี้เป็นปีแรกที่คอร์นได้รับของขวัญวันเกิดจากเพื่อนมัธยม>w<! เดี๋ยวค่อยมาชี้แจงกันอีกทีนะ~

เรื่องที่2 ปีนี้เป็นวันเกิดปีแรกที่คอร์นตื่นเข้าเองได้โดยแม่ไม่ปลุก 555+

เรื่องที่3 วันนี้อายชิลด์ในบูม...ถึงตอนที่เดมอนชนะเลิศคริสมาตร์โบลว์แล้วคร้าบบบบบบบบบบบบบบบTT[]TT!!

อ่านสปอยล์มาแล้วก็จริงแต่พอมาอ่านภาษาไทยทำไมมันปลื้มและดีใจขนาดนี้วะ! พูดไม่เป็นภาษารู้แค่ว่าดีใจ!

 

เข้าเรื่องต่อดีกว่าเนอะ=w=;;

 

เรื่องที่4 คะแนนสอบคราวนี้...ถือว่าน่าพอใจล่ะกันนะ...|||OTL

 

มาชี้แจงของขวัญกันดีกว่านะ /กระแอม

 

ชิ้นแรก จากพี่หลินSMSมาให้ ขอบคุณมากค่าT^T!

ชิ้นที่สอง สร้อยคอมือจากโม่งคุง...(/โดนตบ) ขอบคุณว่ะแก!!

ชิ้นที่สาม ตุ๊กตาแมวที่มองเป็นหมาจากเพื่อนๆทั้งหก ขอบคุณมาก!!!

ชิ้นที่สี่ กิ๊ฟติดผมจากคุณไก่ (/หลบ) รู้ใจมากว่าตรูไม่เอาสีชมพู 555+

ชิ้นที่ห้า สมุดโน๊ทและCJ7จากออง ขอบใจจ้า~

ชิ้นที่หก ราวี่...จากเจ๊ กรี๊ด!!!!!!!!!!! รักเจ๊ ขอบคุณคร้าบบบบบบบบบTT[]TT!!

ชิ้นที่เจ็ด ออริเรื่องBleachของคอร์นกับฮิซึ ฮินา งินและรัน จากนังทูบา ขอบคุณมาก!

แล้วก็พี่หนาว ดีซี พี่ซี พี่มิ้น ส้ม ที่มาHBDในเอ็มขอบใจมากจ้าTTATT!!!

-------------------

นั่งปั่นฟิคฉลองวันเกิด 555+ สั้นนะ2หน้าเอง เพ้อด้วย

 

Title: Makeup My life and cool me down (เพ้อ ผิดรึเปล่าเนี่ย...)

Fandom: Bleach

Paring: ByukuyaxHisana

RATE: G

 

------------------------------

 

"นั้นไงหัวหน้าคุจิกิ"

"ได้ข่าวมาว่าเป็นเจ้าตระกูลที่เก่งที่สุดเลยนะ"

"โชคดีจังที่ได้อยู่หน่วยหก!"

 

คำซุบซิบที่แสนจะน่ารำคาณ...

 

ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ข้ากลายเป็นคนไร้หัวใจเช่นนี้...

 

 

"หัวหน้าน่ะ ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าตระกูลที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์เลยนะ"

"อย่างเบียคุยะเนี่ยนะ!"

"ท่านพี่ข้าทำไมห๊ะ?"

 

...เจ้าตระกูลที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์งั้นรึ?

 

...หึ ข้าก็แค่คนที่ไม่ได้เรื่อง

 

                ...ที่ปล่อยให้บุคคลที่รักที่สุดตายไปต่อหน้าต่อตา

 

...ก็แค่นั้นเอง

 

"5ปีที่ได้อยู่กับท่านเบียคุยะเป็นเสมือนความฝันของฮิซานะจริงๆค่ะ"

 

มือที่ค่อยๆเย็นชืด...

 

ดวงตาที่ค่อยๆปิดสนิท...

 

ประโยคสุดท้ายที่นางเอ่ยกับข้า...

 

"ท่านเบียคุยะ"

 

...แล้วก็จากข้าไปตลอดกาล

 

...โดยที่ข้าช่วยอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

 

...พลังของข้าไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย...

 

...ปกป้องเจ้าไม่ได้...

 

...แค่รั้งเจ้ายังทำไม่ได้...

 

...แล้วพลังนี้จะมีไว้เพื่ออะไร...

เจ้าคือสีแดง...

 

สีแดงที่แต่งแต้มสีขาวอย่างข้า...

 

...เจ้าคือฤดูใบไม้ผลิ

 

...ที่พัดพาฤดูหนาวออกไปจากใจข้า

 

...เจ้าคือสีสันในชีวิตของข้า...

 

...เมื่อเจ้าจากไป...

 

...จึงไม่แปลก ที่ข้าจะกลับมาเย็นชาอีกครั้ง...

 

...ข้าจึงกลับไปเป็นฤดูหนาวสีขาวที่แสนเย็นชาอีกครั้ง...

 

"ตอนที่เจ้าถูกตัดสินประหาร ข้าสับสนไปหมด...ว่าระหว่างคำสาบานที่ให้ไว้กับท่านพ่อท่านแม่...หรือคำสัญญากับฮิซานะที่จะปกป้องน้องสาว...ข้าควรจะรักษาอย่างไรดี..."

 

ถ้าเจ้ายังอยู่ เจ้าคงบอกให้ข้ารักษาสัญญาที่มีต่อท่านพ่อท่านแม่ ข้ารู้...

 

เพราะเจ้าเป็นคนอย่างนั้น...

 

...คราวนี้ข้าจะรักษาสัญญา...

 

...ในเมื่อพลังของข้าไม่สามารถปกป้องเจ้าได้อีกแล้ว...

 

"ช่วยใช้พลังของท่านเบียคุยะ...ปกป้องน้องสาวข้าด้วยเถอะค่ะ"

 

...พลังนี้จะมีไว้ปกป้องน้องสาวของเจ้า...

 

...น้องสาวของเรา...

 

...และ...

 

...คำพูดสุดท้ายที่เจ้าทิ้งไว้ให้ข้า...

 

...พลังนี้...

 

มีเพื่อปกป้องคำสัญญาของเจ้า

------------------------------

ติชมด้วยน้า~~

จบละ เอนทรี่นี้ บ้ายบาย~~~